İsmin mahremiyeti. İsim öyle mahrem hissettiriyor ki. Sanki kişiye mahsus daha gizil ve mahrem bir bilgi olamazmış gibi. Sanki birine ismini sormak haddi aşmak, birine ismiyle hitap etmek onu ifşa etmek. Kendimiz hakkında paylaştığımız ilk bilginin, kendimize dair en mahrem şey olmasındaki ironi ve hikmet. [İroni, yani hikmet?] * Sırra dair. Apaçıklığın kendisi bir örtü olabilir mi? (Yine bir sınır, gizliyi açık olandan ayıran çizgi ortadan kalkıyor ) Bir gizle(n)me biçimi. K

*Kimi eski kimi yeni, yazdıkça ekleyeceğim bir eskiz derlemesi. #1 +Seni gerçekten anlamıyorum. -Kendini benim söylediklerime boca...

Her bir’leşme bir ölüm, her kayıp da bir doğumu mecburi olarak barındırır. Birazdan ölümle hayatın/doğumun (yani aşkın) iç içeliğine / iç...

Sözün gücüne, söylemenin anlamsızlığına, söylememenin imkansızlığına yani delirticiliğine inanıyorum. Sanat bu karşıt durumların sebep...

Havalar ısınıyor, maddi ve manevi olarak buna hazırlıyorum kendimi. Isınacaktı zaten, yapacak bir şey yok. Yine serinleyecek. Sanki her...