26.01.2026 Dün gece, biz müzedeydim. Bir akşam vakti, belki late opening. Bazı çiçekler geç açar. Ve her çiçek, hayata dair her şey, geceleri daha güzeldir. Geziyorum, daha önce geldiğim bir müze ama hiç girmediğim bazı salonları holleri var... Neyi görmek için ikinci kez gelmiş olabileceğimi düşünüyorum bir yandan. Neyse işte geziniyorum bir nebze aşinalık bir nebze yenilik ve merak hisleri eşliğinde. Gece vakti olduğu için bazı salonlar normalde olduğundan daha loş, ve doğ

Dün gece çok şey oldu. Olanlardan biri hukuk kadınla yaptığımız bir konuşmaydı. Sık sık gireriz zaten böyle tartışmalara. Yok efendim bireylerin sorumlu oldukları hesap sorulabilir oldukları anlamına gelir mi, sorumluluğun şartları nelerdir, yok hükümlerimizin hepsi peşin değil mi, ikilemlerin hepsi yanlış değil mi vs… 10 yaşında kendi babalarını doğuracak olgunluğa sahip kız çocuklarının olduğu bir dünyada şeylerin standardize edilmesi, rüştün 18’e sığdırılması adaletin ve

Post apokaliptik bir sahne, arkadaşlarımla oluşturduğumuz bir komün. Dün gece, sırrım bir makineye takılmıştı. Ben fark etmemiştim, Fenikeli gösterdi bana da. Sırrım tül gibi inceciktir, yıpranmış o yüzden makineye sıkışınca. Yeniydi halbuki, buna bir tık canım sıkılıyor. Ben mi kaptırmışım, nasıl oldu dikkatsizlikten mi yoksa bile isteye mi bilmiyorum. Makine dediysem de mekanik bir sistem. Bozuldu tabi. Bozulur. Bozulsun. Bu zaten gizli bir emeldi sanki ama sırrımı buna fed

Dün gece bir mescitteydim, küçük bir camide, gün vakti. Üstümde öyle bir hüzün var ki, ibadet için orada bulunan kadınların merhamet dolu bakışlarını bana yöneltmelerine sebep oluyor. Sevmem . Bir yabancılama durumu da var, yabancısıyım çünkü gerçekten buranın, her neredeysem artık. Bedenim, rahmim, evim, mabedim, kabrim. Her yere yabancı hissettiğimden hiçbir yerin yabancısı olmamak. İnsan mekâna ne kadar yabancı olursa olsun, kendi bedeni de dahil, yabancısı olmadığı tek ye

Dün gece, dik bir yokuşun, benim sokağın yani alt kısmındayım. Yukarı çıkacağım eve. Suların aktığını fark edince şaşırıyorum. Aktıkça sokağın tozunu toprağını beraberinde sürüklüyor. Yağmur suları değil akan. Ben dökmüşüm yokuşun tepesinden, bunu biliyorum sadece. Ve ferah bir şeye şahit olduğumu. Yokuşun hem tepesindeymişim hem dibinde. Belki de göz yaşlarım, ızdırabım ve şefkatim. Hayretim ve hasretim. Savaşım ve sevişim. Şefkatim ve şefkatim. * Delirmek belirmektir. * ‘İş

Dün gece, çocuğunu şiirlere emanet eden bir çift gördüm. Şiirlere emanetmişiz aslında hepimiz. Bu rüyanın ertesinde bir anne bana oğlunu emanet etti. Ertesi geceyse bana emanet edilen bir kız çocuğuyla el ele yürüyüş yapıyorduk. Şiirlere emanet edilen oğlanla bana emanet edilen oğlan, şiirlere emanet edilen oğlanla kendim ve bana emanet edilmiş kızla kendim arasındaki bağlar. İşte annemle babamın kucaklayarak evime getirdiği çiçeğin ihtiva ettikleri. Eski bir rüyadan: Bir şey

dün gece, kalabalık bir davete konuktum. Üstümde gece karası kıyafetler, bahçe tarafındayız, etrafta insanlar. Hoş bir akşam daveti, gece daveti. Çiçek hırsızı beyaz kız da burada. Eninde sonunda karşılaşacağımızı biliyordum zaten, çok şaşırmıyorum o yüzden. Uzaktan onu görünce güzelliğinden nefesim kesiliyor. Ve kesildiğim yerden nefes almaya başlıyorum. Ne varsa kesiklerde, deliklerde, yarıklarda, oluklarda var zaten. Işık oralardan sızıyor, haz ve acı oralarda sızlıyor. Bi

18 Eylül 2025, Perşembe 09:09, Gloria Jeans Sırra şahitlik Ne kadar uğraşırsan uğraş, Zamanın hikmetine erişemeyeceksin. Öyleyse yaşadığın ânın tadını çıkar! Rüyamdan hatırımda kalan iki sahne var. Bir havalimanındayım. Bankoda. Bankonun ardında babannem varmış, onu görmek istiyorum. Halam üzerinden iletişim kurabilirim ancak ama benimle görüşmüyor. Ve öte taraftan biriyle iletişimimin olması gerekiyor bankodan geçebilmek için, bir izin bir onay. Geçeyim yine de diyorum ama p

Burada Haziran ayındaki psikiyatri stajımdan sonra görmeye başladığım, iki haftaya yayılmış rüyalarımın bir derlemesini ve yorumlama...

dün gece, sadece film gösterimlerinin yapıldığı büyük bir AVM’ye bütün kontrollerden geçerek girdim. avukat olduğum için bu kadar...

ey ellerini göklere değil de aşağılara uzatan gafiller! dün gece, zemin-zamanı bükmenin bir yolunu buldum sonunda. nasıl yaptığımı...

dün gece, bir mission’ı tamamladım, zor bir bilmeceyi. labirentteki yaratığı öldürmemiz gerekiyordu, icabına baktık. en iyi savunma...

hayatlarımız, ölümlerimizin şerefine yazılmış birer kaside. destinasyon. destined. destine. destan. dün gece, şehrin kalabalığı...

körlüğü göz’e almak. dün gece, baktıkça körleşen gözler gördüm. bunun insanı içinde bırakacağı açmaz oldukça can sıkıcı. bakasın var bir...

dün gece, resmi bir işlemi halletmek için istanbul’un dört köşesinde mekik dokudum. Nasıl oluyorsa, normalde en olmadık şeylerde aksilik...

dün gece, içi yolcularla dolu bir yolcu uçağına pilot olarak atanmıştım. pilotaj okuyan kardeşim halbuki, ben değilim. yetersizliğimi...

atın ölümü arpadan olsun. dün gece, alt katını kafe olarak servise açan bir sanatçı-psikoloğun ingiltere’deki atölyesini ziyaret ettim....

dün gece, reşadiye köyü’nün içine doğru giden, kaç saatte bir geçtiği belli olmayan ve de şoför koltuğunda annemin oturduğu bir belediye...

portal dün gece, dostum dua lipa’yla terk edilmiş bir kasabada bir şey yetiştirmeye çalışıyorduk, bir task. tabi benim yüzümden biraz...

those who die before they die won’t die when they die. dün gece, ölüm ritüellerinin -cenaze hazırlıklarının yani- kişiler ölmeden yıllar...