26.01.2026 Dün gece, biz müzedeydim. Bir akşam vakti, belki late opening. Bazı çiçekler geç açar. Ve her çiçek, hayata dair her şey, geceleri daha güzeldir. Geziyorum, daha önce geldiğim bir müze ama hiç girmediğim bazı salonları holleri var... Neyi görmek için ikinci kez gelmiş olabileceğimi düşünüyorum bir yandan. Neyse işte geziniyorum bir nebze aşinalık bir nebze yenilik ve merak hisleri eşliğinde. Gece vakti olduğu için bazı salonlar normalde olduğundan daha loş, ve doğa

Dün gece çok şey oldu. Olanlardan biri hukuk kadınla yaptığımız bir konuşmaydı. Sık sık gireriz zaten böyle tartışmalara. Yok efendim bireylerin sorumlu oldukları hesap sorulabilir oldukları anlamına gelir mi, sorumluluğun şartları nelerdir, yok hükümlerimizin hepsi peşin değil mi, ikilemlerin hepsi yanlış değil mi vs… 10 yaşında kendi babalarını doğuracak olgunluğa sahip kız çocuklarının olduğu bir dünyada şeylerin standardize edilmesi, rüştün 18’e sığdırılması adaletin ve

Post apokaliptik bir sahne, arkadaşlarımla oluşturduğumuz bir komün. Dün gece, sırrım bir makineye takılmıştı. Ben fark etmemiştim, Fenikeli gösterdi bana da. Sırrım tül gibi inceciktir, yıpranmış o yüzden makineye sıkışınca. Yeniydi halbuki, buna bir tık canım sıkılıyor. Ben mi kaptırmışım, nasıl oldu dikkatsizlikten mi yoksa bile isteye mi bilmiyorum. Makine dediysem de mekanik bir sistem. Bozuldu tabi. Bozulur. Bozulsun. Bu zaten gizli bir emeldi sanki ama sırrımı buna fed

Dün gece bir mescitteydim, küçük bir camide, gün vakti. Üstümde öyle bir hüzün var ki, ibadet için orada bulunan kadınların merhamet dolu bakışlarını bana yöneltmelerine sebep oluyor. Sevmem . Bir yabancılama durumu da var, yabancısıyım çünkü gerçekten buranın, her neredeysem artık. Bedenim, rahmim, evim, mabedim, kabrim. Her yere yabancı hissettiğimden hiçbir yerin yabancısı olmamak. İnsan mekâna ne kadar yabancı olursa olsun, kendi bedeni de dahil, yabancısı olmadığı tek ye